De octopus en de bron in Spanje

juni 6, 2017 commundocoaching No comments exist

Als ondernemend mens voel ik me wel eens een octopus. Soms voelt een arm ruimte die verkend wil worden en leidt mij naar nieuwe onontdekte plaatsen of mensen. Vaak is dat leuk, soms ook helemaal niet want het leidt me af of het werkt me tegen. Is dat zo? Is dat erg? of hoort het bij mij?

Onlangs op een hele mooie spirituele plek in Spanje, verscheen in een oefening, de octopus als een symbool van belemmering op mijn weg. Ik wilde het beest weg en begon op de armen in te hakken. Steeds verschenen er weer nieuwe armen die mij vastgrepen. Ik kwam er niet helemaal uit en voelde me verslagen door mijn eigen schier onbeheersbare tentakels.
Kan ik de octopus ook omarmen vraag ik me nu een maand later af. Waar staat die octopus eigenlijk voor? Als ik daar nu zo op mijmer begin ik steeds meer plezier in het beestje te krijgen. Het past bij mij om te verkennen, te ontdekken, nieuwe avonturen in te slaan en onontdekte paden te bewandelen. Eigenlijk heb ik dat al heel lang. De kunst is om te voelen welk pad mij past en daar dan dansend zoals alleen een octopus dat kan in te gaan.

Sprituele plekken, poort naar jouw bron op de Spanjereis voor coaches
Sprituele plekken, poort naar jouw bron op de Spanjereis voor coaches

De dans was er afgelopen week op de eerste Spanjereis voor coaches. Ooit bedacht in oktober op de bank met Wendy. Ik was volkomen in mijn element en voelde mij rustig en verbonden. Verbonden met de prachtige plekken die we bezochten waarin alles mee leek te zitten. Zo startten we in een van historie doordrenkt 16e eeuws huis in een dorp waar de tijd stil leek te staan en waar de boodschappen via een luidspreker op het kerkje werden omgeroepen. In de prachtige stilte van een Eremita (kluizenaarskerkje) zorgde de borrelde bron en elementen uit de natuur voor kippenvel momenten. Hoog boven in de Montsant genoten we in het "laatste bolwerk van de Moren" van de gekleurde rotsen waarin we rotstekeningen meenden te zien en de grootsheid van de natuur. Weidse blikken geven ruimte op de Spanjereis voor coachesHelemaal alleen, terwijl het hier kan wemelen van de klimmers. De weidsheid, de ruimte, het water, de prachtige bomen en planten, de eenvoud, de ruigheid en de wijnen werkten als toegangsdeuren naar de ziel. Wendy hielp hieraan vorm te geven met prachtige schijf- en fotografie oefeningen. Harten gingen open en we maakten contact via prachtige schrijfsels met de naam elfje of boomgedicht. In het begin was er nog wel eens een vraag om uitleg en "duiding", het hoe, wat en waarom. Daar zijn coaches goed in. We vroegen om dat los te laten en te vertrouwen. Kwam goed. De Mas waar we logeren is in alle opzichten perfect. Prachtige plek, mooi gelegen, ruimte, planten, bomen, zwembadje; de liefde van de familie die ze beheert is voelbaar.
En dan de deelnemers, eigenlijk zouden we een foto voor en na moeten maken. De lijven losser en gebruind, de gezichten open, sprankelende ogen, jong, fris, bruisend. Pura Vida heet de app groep: het pure leven. Ik ben blij en ik ben dankbaar.
Mijn elfje:
Bron
Jij bent
Bruisend, weids, oneindig
hervonden, klaterend, hier, samen
eenvoud

Ik nodig je van harte uit om mee te gaan op de reis in oktober >>.

Deel dit item s.v.p.:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *